کسی که به آنچه خداوند بر او واجب ساخته عمل کند از بهترین مردمان است.امام زین العابدین (ع)      
کد خبر: ۲۷۸۰۷
تاریخ انتشار: ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۲:۲۱
به نقل از سهام خزلی
به گزارش بدر پرس :در ساحل غربی رودخانۀ کارون درست روبروی دانشکده ادبیات ،بقایای رو به تخریب منازلی وجود دارد که روزگاری ماوای انسانهایی سخت کوش و بعضا غیر بومی بوده .

هرچند بندر ناصریه دوره های مختلفی از تاریخ را تجربه کرده و در زمان سلسله های مختلف می زیسته ، اما دوران افول طولانی مدتی داشته،آن زمان که مرکزیت خوزستان را به شهر شوشتر منتقل کردند اهواز رونق خود را ازدست داد و بسیار دچار پسروی شد.

 800 سال تمام کارون ، نبض تپندۀ اهواز از رونق اقتصادی باز ماند و در این مدت به دلیل جنگ ها و درگیری های داخلی دستخوش تغییرات گسترده ای شد. 

اما بازگشت مرکزیت خوزستان به اهواز که آن روزها بندر ناصریه نامیده می شد ، و به تبع آن صدور فرمان اجازۀ کشتی رانی در آب های زمردین کارون توسط ناصرالدین شاه ، نقطۀعطفی در تاریخ شکوهمند حیات این شهر کهن شد.

 کشتی های کوچک و بزرگ روزانه در ساحل رودخانۀ کارون پهلو می گرفتند و با تخلیه و بارگیری انواع و اقسام  کالاها ، رونق چشمگیری برای این مرز بوم به ارمغان می آوردند. 

رونق کشتی رانی و اعتلای اقتصادی در بندر ناصریۀ آن روزها و اهواز امروز ، هر آینه شکوه و جلال را برای این شهر به ارمغان می آورد. 

حجم زیاد کالاهای وارداتی رفته رفته نیاز به تاسیس خط آهن را در اهواز پویا متذکر می شد. با احداث خط آهن در اهواز قطارهای باری روزانه کالاهای تخلیه شده از کشتی های پهلوگرفته در ساحل کارون را به تمام نقاط می رساندند و روز به روز آبادی و آبادانی و آبادانی بیشتر در این شهر نمود پیدا میکرد. 

به دنبال احداث خط آهن وتاسیس شرکت راه آهن جنوب لزوم ساخت خانه هایی برای اسکان خانواده های کارمندان راه آهن حس شد. به این ترتیب خانه های معروف به منازل راه آهن در ساحل غربی رودخانۀ کارون بنا شد. 

این خانه ها که تماما آجری به سبک معماری اصیل ایرانی ساخته شده در سالیانی دور ماوایی برای آرامش و زندگی بوده اند. 

روزهای زیادی از عمر این بناها می گذرد و به همین سبب فرسودگی و تخریب حال و روز این روزهای منازل راه آهن است. 

این خانه ها که معماری بسیار با شکوه و فوق العاده زیبایی دارند در دو طبقه به شیوه ای کاملا چشم نواز ساخته شده و آجر چینی های هنرمندانۀ آنها بسیار ماهرانه صورت گرفته. صحن حیاط هر کدام از این منازل که با سنگ فرش شده، یک حوض کوچک فیروزه ای را در دل خود جای داده است.

 از اتاق های طبقۀ فوقانی ، می توان چشم اندازی بسیار فرح بخش از ساحل غربی رودخانه کارون را نظاره کرد.

 این منازل که تا سال 1370 مسکونی بوده در بهمن ماه سال 1378 در فهرست آثار ملی ثبت شد، اما متاسفانه تاکنون هیچ ارگانی برای حفظ این خانه های تاریخی اقدام خاصی انجام نداد است.

 لازم است هر چه زودتر و پیش از آنکه این منازل باشوده از صفحۀ هستی ساقط شوند ، چاره ای به حالشان اندیشیده شود..
برچسب ها: سهام خزلی
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد