هرکه بر نردبان همت ها بالا رود،ملت ها او را بزرگ دارند  امام علی (ع)      
کد خبر: ۳۶۲۹۳
تاریخ انتشار: ۲۳ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۳
مهراب قاسمخوانی، فیلم نامه نویس: من متوجه نشدم چرا حاتمی کیا همیشه معترض است؟

به گزارش بدرپرس:مهراب قاسمخوانی، فیلم نامه نویس: من متوجه نشدم چرا حاتمی کیا همیشه معترض است؟ 

من هيچ وقت متوجه نشدم كه آقاى حاتمى كيا چرا هميشه معترضن. اصلاً به چى معترضن؟ يعنى به عنوان يه فيلمساز ديگه چه توقعى داشتن كه برآورده نشده؟ 

در هر دوره اى به راحتى و بدون مشكل فيلم ساختن، هميشه مورد حمايت بودن و هزينه فيلماشون تامين شده، هيچ وقت پشت هيچ مميزى نبودن، فيلمساز مورد علاقه مسئولين هستن و البته هميشه مورد احترام خانواده سينما هم بودن، توى همه جشنواره ها هم جوايزى گرفتن و ازشون تقدير شده... 

پ.ن اول: من حتى ديشب هم كه با اعتراض فرياد كشيدن كه من فيلمساز وابسته هستم، بازم نفهميدم دليلش رو. خب اينو كه همه ميدونستن، جايزه شون رو هم كه گرفتن، مشكل چيه دقيقاً؟ اين كه چرا همه وابسته نيستن؟ 

پ.ن دوم: اعتراض ديشب ايشون به تلويزيون هم زمانى ارزشمند بود كه در طول اين سالها يه كلمه هم نسبت به برخورد هاى توهين آميز اين ارگان با خانواده سينما و ممنوعيت ها و سانسور ها حرفى ميزدن، نه اين كه تلويزيون بده چون از فيلمهاى ايشون به اندازه كافى تعريف نميكنه

رحیم مخدومی،نویسنده کتاب: ما همه وابسته ایم

ما همه وابسته ایم. یکی وابسته ی مستضعفین، دیگری وابسته ی مستکبرین.

آثار یکی از ما در سینماهای رژیم صهیونیستی افتخار نمایش پیدا می کند، دیگری در مساجد و حسینیه ها و تکایای غزه و لبنان و کشمیر و نیجریه.

همه ی فیلمسازها برای فیلمشان پول خرج می کنند. بعضی پولها از کیسه صیانت از انقلاب اسلامی خارج می شود، بعضی از کیسه سرنگونی انقلاب اسلامی. هر دو وابستگی می آورد.

خنده دار آنجاست که وابسته ی شیطان وابسته ی رحمان را متهم کند به وابستگی! این دیگر اوج کودنی یک وابسته است و آدم را یاد آن قصه ی طنز حماقت بار می اندازد:

بچه بز هنگام پریدن از جوی، دمش رفت بالا. بچه آهو داد زد: وای، وای، پشتت پیدا شد!

بچه بز گفت: صداتو بیار پایین ابله. دم خودت همیشه بالاست و پشتت همیشه پیدا، ولی ما تا حالا صداشو درنیاوردیم!!!

احسان محمدي :نمی‌شود خودتان را تافته‌ی جدا‌بافته بدانید، حتی اگر باشید،حرفه‌ای نیست برای حضور در جشنواره_فیلم_فجر، شرط تعیین کنید که اگر به من سیمرغ ندهید، فیلمم را خارج می‌کنم.

بماند حالا که چند دوره‌ی متوالی است که هرگز شما بی‌نصیب نمانده‌اید از سیمرغ، پس چرا مدام طلبکارید از همه، از برنامه‌سازها، از هیأت داوران و از مسئولان جشنواره؟

شما مجازید همه را نقد کنید، اما هیچ‌کس نمی‌تواند آثار شما را نقد کند؟!

شما هم زمانی فیلم‌هایتان از نظر برخی -که حالا محبوبشان هستید- اپوزیسیون محسوب می‌شد، مثل ⁧ گزارش_یک_جشن ⁩، مثل ⁧ دعوت ⁩، مثل ⁧به_رنگ_ارغوان ⁩، که شخصا آن‌ها را هم دوست داشتم.

‏این‌قدر ژست نماد نظهام در سینما بودن نگیرید، حتی اگرچه در حال حاضر هستید، اما سه فیلم سابقتان را اگر می‌بینید، سه فیلم اسبقتان را هم در نظر بگیرید.

جسارتا یک سؤال؛

اگر شما آلفرد_هیچکاک بودید و هیچ اسکاری نمی‌گرفتید و فقط اواخر عمر، از یک عمر فعالیت هنری شما تجلیل می‌شد، اگر مارتین_اسکورسیزی بودید و مکررا هیچ جایزه‌ای دریافت نمی‌کردید و حتی نامزد اسکار هم نمی‌شدید، واقعا چه عکس‌العملی بروز می‌دادید؟

درست است که شما یک سر و گردن از اکثر سینماگران وطنی بالاتر و آثارتان آبروی سینمای ماست، اما آقای حاتمی کیای عزیز! آن‌قدر اجازه ندادید نقد شوید، که فیلم به وقت شام شما، از فرمالیستی‌ترین و کم‌محتواترین آثارتان شده، جسارتا!

ما حتی قابل فحش هم نیستیم، اما رشیدپور بی‌نوا، فقط مجری-کارشناس برنامه_هفت بود، نه سردبیر، نه تهیه‌کننده و نه تصمیم‌گیر! هرجا کم‌کاری دیدید فریاد بزنید، اما یادتان نرود که شما سرباز نظام و مردمید و سردار_سینمای_ایران، اما حق ندارید طلبکار باشید و این طلبکاری را متکبرانه بر سر همه فریاد بزنید که این آغاز سقوط و منفور شدن ابراهیم سینمای ایران است.

خدای نکرده، برخی فکر نکنند که آقای حاتمی‌کیا، حمایت‌های ویژه‌ی معنوی حاج قاسم_سلیمانی و تعریف و تمجیدهای بی‌نظیر آقای جواد_ظریف از آثارش را بکند پتک و بکوبد بر سر همه که "اگر به من پر و پیمان جایزه ندهید، کرک و پر همه‌تان را می‌ریزم” و سقف را آوار کند به خاطر آثارش بر سر همه.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد